Badania kompatybilności elektromagnetycznej EMC

Badania EMC są częścią badań środowiskowych, jakim poddaje się urządzenie aby sprawdzić czy w określonym środowisku, pracuje ono w sposób zgodny z założeniami. Testy EMC mają na celu sprawdzenie czy badane urządzenie spełnia założenia kompatybilności elektromagnetycznej.

Badania EMC sprawdzają zatem czy badane urządzenie nie zaburza innych urządzeń oraz czy jest odporne na zaburzenia, które występują w jego środowisku pracy.

Badania EMC są podzielone na dwie grupy badań.

Pierwsza grupa testów EMC obejmuje sprawdzenie założenia – nie zaburzaj – i dotyczą pomiarów zaburzeń elektromagnetycznych emitowanych przed badane urządzenie.

Pomiary te obejmują:

  • pomiary zaburzeń elektromagnetycznych występujących w przewodach dołączonych do badanego urządzenia,
  • pomiary zaburzeń elektromagnetycznych emitowanych przez urządzenie do otaczającego środowiska.

Odpowiednie normy określają dopuszczalne limity zaburzeń elektromagnetycznych, jakie może wytwarzać dane urządzenie. Zatem w łatwy sposób można stwierdzić czy urządzenie nie będzie wpływać negatywnie na pracę innych urządzeń.

Druga grupa testów EMC obejmuje sprawdzenie założenia – bądź odporny na zaburzenia – czyli badania dzięki, którym można sprawdzić czy urządzenie jest odporne zaburzenia jakie mogą występować w środowisku jego pracy.

Pojęcie środowiska pracy zostało opinane w artykule kompatybilność elektromagnetyczna.

Warto wiedzieć, że podczas badań, w których sprawdzamy czy urządzenie jest odporne na określone zaburzenia, urządzenie poddawane jest określonym zjawiskom, które symulują rzeczywiste zaburzenia. Te metody badań i symulatory zaburzeń zostały opracowane w oparciu o pomiary zmierzonych rzeczywistych zjawisk występujących w środowisku elektromagnetycznym.

Przykładem takiego symulatora może być pistolet ESD (z ang. ElectroStatic Discharge) czyli pistolet symulujący wyładowanie elektrostatyczne.

Dlaczego zatem wykonuje się badania korzystając z symulatorów?

Po pierwsze, dlatego że w rzeczywistym środowisku określone zaburzenia nigdy nie są takie same.

Po drugie (jak w przypadku symulowania zaburzeń pochodzących z różnego rodzaju nadajników emitujących fale elektromagnetyczne) poddawanie urządzenia badaniom na każdy rodzaj emitowanych fal elektromagnetycznych nie byłoby praktyczne. Z tego powodu wybrano jeden typ sygnału, którym jest sygnał sinusoidalny zmodulowany amplitudowo, który reprezentuje najgorszy przypadek.

Po trzecie, korzystanie z symulatorów ma na celu ujednolicenie parametrów symulowanych zaburzeń oraz ma zapewnić powtarzalność wyników, niezależnie od użytej aparatury badawczej.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *